Het feit dat mensen met een ernstige psychiatrische aandoening zo’n 20 jaar korter leven dan mensen uit de algemene bevolking, wijst onomstotelijk op een grote ongelijkheid in gezondheid en toegang tot gezondheidszorg tussen beide groepen. Zestig procent van de doodsoorzaken betreft behandelbare ziektes, zoals cardiovasculaire aandoeningen, diabetes en hypertensie (Cook 2011). Verschillende oorzaken zijn hier debet aan. Te denken valt aan een grotere prevalentie van risicofactoren zoals roken en gebrek aan lichamelijke activiteit onder mensen met een psychiatrische aandoening, iatrogene effecten van psychofarmaca – zoals het metabool syndroom – en een hogere prevalentie van suïcides (Thornicroft 2011). Echter, de laatste jaren is bewezen dat mensen met een psychiatrische aandoening tevens een mindere kwaliteit van somatische zorg en slechtere toegang tot somatische zorgfaciliteiten krijgen.
Lees verder

TIJDSCHRIFT VOOR PSYCHIATRIE | JAARGANG 57 | AUGUSTUS 2015

Print Friendly, PDF & Email