Stressmeting met polsband voorkomt agressie
Stress is meetbaar. Dit blijkt uit gezamenlijk onderzoek van GGzE en Philips dat beschreven is in het laatste nummer van Acta Neuropsychiatrica. Een betrouwbare stressmeting kan agressief en verstorend gedrag in de psychiatrie terugdringen.
Een goede inschatting van dreigend agressief en verstorend gedrag is van groot belang in de psychiatrische praktijk. Op dit moment steunt die inschatting volledig op observaties, ervaring en interpretaties van hulpverleners. Onderzoekers bij GGzE hebben met behulp van de nieuwste techniek van Philips hier een objectieve meting aan toegevoegd.
Philips
Martin Ouwerkerk van Philips Research ontwikkelde een mobiele huidweerstandmeter waardoor het voor het eerst mogelijk is in een praktijksituatie het spanningsniveau van individuen te meten. Deze meter lijkt op een soort van horloge en meet aan de binnenkant van de pols de reactie van de huid op sterke emoties.
Vroeger konden dergelijke signalen alleen met grote, vaste apparatuur gemeten worden. Omdat een testpersoon daarvoor naar het laboratorium moest, was praktijkonderzoek niet mogelijk. De polsband van Philips biedt onderzoekers een ‘mobiel testlaboratorium’ waardoor testen in de dagelijkse praktijk van een gesloten afdeling mogelijk is.
Test met polsbanden
Uit de eerste teststudie blijkt dat de polsbanden vroegtijdig meten wanneer bij een cliënt de spanning te hoog oploopt. Een te hoge spanning is onverdraaglijk en leidt tot escalaties. De polsbanden meten bijna een uur voor een incident zeer sterke stijgingen van de stressniveaus. Dit kan in eerste instantie cliënten helpen om voorzorgsmaatregelen te nemen. Uiteindelijk kunnen hulpverleners ruim voor een escalatie waarschuwingen krijgen. Dit maakt vroegtijdig ingrijpen mogelijk.
Bij de praktijktest hebben hulpverleners tussen 12 april en 12 mei 2010 van dag tot dag observaties ingevuld over hun cliënten en kleine testjes afgenomen. Tijdens deze periode droegen zowel cliënten als hulpverleners de polsband van Philips. Onderzoeker Erik Kuijpers heeft de observaties van de hulpverleners, de resultaten van de tests en de logboeken van incidenten naast de meetgegevens van de polsbanden gelegd en kon zo het verband waarnemen bij cliënten.
Voor verder gebruik van deze techniek is empirisch onderzoek nodig. Op dit moment worden voorbereidingen getroffen om dezelfde test uit te voeren bij een grote testgroep. Daarmee kan de betrouwbaarheid en kwaliteit van de metingen gegarandeerd worden.
Nieuws Eigen Bijdrage GGZ
-
Maatregelen voor de GGZ bekend uit Lente-akkoord
18/05/2012 -
Gemeente Eindhoven draagt bij aan eigen bijdrage
16/05/2012 -
Psychiatrie Nederland op BNR over meldpunt eigen bijdrage
12/05/2012 -
Prof. dr. Robert Vermeiren: ‘Bezuiniging ggz belemmert noodzakelijke zorg’
11/05/2012 -
Amsterdam vergoedt eigen bijdrage GGZ
10/05/2012
Geachte redactie,
Het meten van emotionele processen via de elektrische huidweerstand, zoals stress en blokkades in het modulerend vermogen van het autonome zenuwstelsel, is een onderzoek wat ik vanaf 1979 heb uitgevoerd bij duizenden patiënten met als resultaat een brede toepassing voor diagnostiek en behandelingen. Ik heb mijn werk uitgelegd en aangeboden aan Philips zonder resultaat; ik zie dat dit nu wel resultaat heeft.
Echter wel jammer dat dit niet veel eerder werd aangeboden aan artsen en patiënten.
Zie mijn werk; de neurokonditiemeter via de website http://www.ihd.nl
jammer dat de heer enkhuizen anders dan Philips er bij de ontwikkeling van zijn device geen rekening mee heeft gehouden dat toegediende medicatie vaak huidirritatie als bijwerking heeft. Tjonge, tjonge.. en dat in tijden van planning en kostenreductie
Meten via de huid is niet betrouwbaar.
Via de pols (dus via de huid) meet je kortdurende veranderingen; je meet al emotionele reacties; als er een deur wordt dichtgeslagen; dit systeem is door Delfts instruments en door mij als onbruikbaar getest. Als er geen geleiding is te meten, dus geen stress, kan de siuatie bij de patiënt veel gevaarlijker zijn.
Het probleem is dat Philips wel mijn idee en verhaal hebben maar niet de inhoudelijke medische en technische kennis en 30 jaar ervaring met veel patiënten ziekten en meetinterpretaties heeft. Daarom hebben ze nu een polsmeter die via de huid meet en daarom nooit kan meten wat ze zeggen; dus een probleem voor patiënten en psychiaters. Maar vooral een dodelijke actie omdat de prachtige methode en kennis straks niet meer geaccepteerd zal worden.
Om de juiste situatie bij de patient te meten, kun je dat met alleen via de door mij ontwikkelde techniek die het modulerend vermogen van het autonome zenuwstelsel op geheel nadere wijze meet.één onderzoek doen omdat je de werking van het autonome zenuwstelsel moet meten. Je moet links, rechts, boven en het onderlichaam meten: omdat het lichaam op neurologisch niveau verschillend reageert. Zo kun je aan aanval krijgen van epilepsie of agressie oa. als het bovenlichaam bijna niet geleid en iemand rustig lijkt, maar via het onderlichaam meet je een alarmstress. Je kunt een hartaanval krijgen als het onderlichaam in een stressalarm verkeert en de linker hand. Dit alarm meet je maar je hebt de kennis nodig om dit ook te behandelen en de aanval af te wenden, dat kan alleen via het behandelen van het zenuwstelsel en niet via medicatie; dat is levensgevaarlijk: omdat dit op het niveau van elektrische processen gaat.
2 oktober 1958
Dr J.M. van der Valk did his thesis (academic proefschrift) at the faculty of medicine of the university of Amsterdam. on “Onderzoekingen over de electrische huidweerstand”He did a broad research on different diseases, treatments, operations and drugs and the relation with measurements of skin conductivity. He used a galvanic skin device. The research did not bring usable methods and knowledge to integrate in further knowledge. Dr van der Valk did not ask for octrooi.
Agnes van Enkhuizen was a student of dr van der Valk in the Wilheminagasthuis in Amsterdam. She went on to search for better methods and new insights about the autonomic nervus system.
29 april 19991
Eduard and Leonard Lerner in Amsterdam and California. They did ask for a worldwide patent for an instrument that could give conclusions on the condition of the autonomic part of the nerve system of an organism.
September 1995
Two times gold for Professor Lerner in Geneva for his idea to be able to measure the parasymphatic functions.Finally the total project has been stopped. Instrument and method appeared not to be just. Delfts instruments, which developed the instrument for Prof. Lerner, communicated with mrs. van Enkhuizen that the instrument and method were not
just and usable.
Het meten van emotionele processen via de elektrische huidweerstand, zoals stress en blokkades in het modulerend vermogen van het autonome zenuwstelsel, is een onderzoek wat ik vanaf 1979 heb uitgevoerd bij duizenden patiënten met als resultaat een brede toepassing voor diagnostiek en behandelingen
voor o.a.het diagnosticeren van ADHD en psychosomatische ziekten en het meten van effecten van therapie. Ik heb mijn werk
vanaf 2005 uitgelegd en aangeboden aan Philips
medical systems (o.a. de heer Paul Smit) zonder resultaat; ik zie dat dit nu wel resultaat heeft
echter heb ik grote twijfels bij de polsband omdat ik weet wat het probleem is bij het meten via de huidweerstand. via een meetpen meet je (via de huidweerstand) de reactie van de reticulaire formatie en dat is exact. Jammer dat Philips mijn werk en vraag om samen te werken heeft afgewezen; dat tegen het advies in van de Philips topfunctionaris Kuhn zie hieronder zijn verslag.
Echter wel jammer dat mijn kennis en uitgebreid onderzoek niet veel eerder werd aangeboden aan artsen en patiënten . Zie mijn werk; de neurokonditiemeter via de website http://www.ihd.nl en de 6 boeken die ik schreef onder de naam Esmea Ramirez Navarro
Hartelijke groet,
Agnes van Enkhuizen
Stress vermindering is belangrijk als volksziekte nummer 1. Agressie is één van de uitingen van een teveel aan stress in onze samenleving. Het meten van het stress level is een goede manier om bij iemand aandacht te vragen voor diens stress. Heart Math levert daar bijvoorbeeld programma’s en mobile meetinstrumenten voor. Het toepassen van technieken als Hartcoherentie traint een ‘stresser’ door ademhaling en ontspanningsoefeningen zijn stress dramatisch te verminderen.
Marloes
http://www.goaltrainingen.nl
Ik wil nog reageren op de reactie van de heer s.m. bruijns van Philips naar ik begrijp.
“ Tjonge, tjonge.. en dat in tijden van planning en kostenreductie”
Betreft de planning en kostenreductie kan ik onderstaande reactie geven. Daarbij stel ik vast dat het tijd en kosten besparend was geweest om de praktische kennis van 30 jaar onderzoek en ervaring, die aangeboden is, te benutten. Maar Philips wil het wiel zelf uitvinden en laat een jaar lang werken aan een product waarvan de effectiviteit al in het verleden is onderzocht en niet te gebruiken is voor uw doel. Dit alles ten koste van patiënten, artsen, therapeuten en leken die niet de beschikking krijgen over waardevolle kennis en een betrouwbare meetmethode.
IK volgde in 1960 op de afdeling interne ziekten de beroemd klinische lessen van Professor JJ Groen en zijn werkgroep psychosomatische geneeskunde. In deze werkgroep werkte ook Dr. van de valk die promoveerde op de elektrische huidweerstand in relatie met ziekten en therapieën medicatie etc.
Neuropsyrurgie een psychosomatische geneesmethode
Daar begon mijn inspiratie en ik besloot alles te doen om dit werk onafhankelijk en zelfstandig voort te zetten in mijn eigen institute. IK deed dit zonder bijdrage en geen subsidies. Dertig jaar werkte ik aan een volledige nieuwe weg in de psychosomatische geneeskunde die ik Neuro-psy-rurgie noemde.
In november 2003 was het 100 jaar geleden dat de internist professor J.J. Groen (1903 – 1990) werd geboren. Groen was in zijn tijd niet alleen een bekende internist maar zijn verdiensten lagen ook elders. Behalve werkzaamheden op het terrein van het klinisch-chemisch onderzoek en onderzoek naar spijsverterings- en stofwisselingsstoornissen probeerde hij in de jaren na de Tweede Wereldoorlog een psychosomatische geneeskunde in ons land te introduceren.
De oorlogsjaren leidden er toe dat Groen uitgebreid kon werken aan het op schrift stellen van de gegevens, die hij met behulp van de zogenaamde ‘biografische anamnese’ bij zijn patiënten had verkregen.
Toen Prof. Groen na de oorlog aan het werk ging in het Wilhelmina Gasthuis in Amsterdam richtte hij de Psychosomatische Werkgroep op.
De werkzaamheden van deze groep werden mede mogelijk gemaakt door een schenking van de Rockefeller Foundation. De Werkgroep die aanvankelijk bestond uit de internist Groen, de psychiater Bastiaans, de fysioloog van der Valk en de psycholoog Vles had een grote aantrekkingskracht op jonge wetenschappers. Een stroom van publicaties (Groen publiceerde in de periode 1925 tot 1990 meer dan 600 wetenschappelijke artikelen en enkele tientallen boeken) barstte los. Jammer dat de psychosomatische geneeskunde geen kans krijgt de macht van de industrie belemmert duidelijk de vooruitgang. De media publiceren kritiekloos elke melding van de industrie; ook al is de ontdekking nog niet bewezen en bruikbaar.
Agressie: Alhoewel ik mijn ervaring alleen maar haal uit mijn trainingen, ondervind ik vaak dat agressoe meestal begint bij het ophouden de communicatie of onbekwaam zijn in communiceren. Daarom leg ik in mijn trainingen vooral de nadruk op deze communicatie. Via deze communicatie probeer ik een andere attitude aan te brengen waarin de interesse tonen voor de anderen centraal staat. Uit de feedback die ik krijg schijnt dit zeer goed te werken.