Sharmeela de Roo: Mijn gevecht tegen anorexia nervosa
Het aangrijpende verhaal van Sharmeela de Roo(20 jaar)
Sharmeela de Roo kreeg op de leeftijd van 12 jaar de diagnose anorexia nervosa. Elke dag opnieuw was het voor haar een strijd tegen haar lichaam, tegen haarzelf en vooral tegen de ziekte die haar zo ontzettend in haar macht had. Gaandeweg raakt ze steeds meer verstrikt in de wereld van anorexia nervosa. Ze sloot zich meer af voor de buitenwereld en raakte steeds meer geïsoleerd in de wereld van anorexia. De ziekte was zo ontzettend hardnekkig dat ze lichamelijk en geestelijk steeds meer aftakelde en op een gegeven moment met spoed werd opgenomen in een kliniek voor eetstoornissen. Hier leerde Sharmeela om weer opnieuw om te gaan met voedsel, maar dit was pas het begin van haar gevecht tegen de ziekte. Het was een zware periode. Een periode waarin ze enorm hard moest vechten tegen de hardnekkige ziekte.
Binnenkort zal er een boek uitkomen van Sharmeela de Roo. Tevens is Sharmeela op 19 mei 2009 te zien in het programma van BNN ‘Je zal het maar hebben’. De uitzending begint om 21:00 uur op Nederland 3.
Sharmeela haar verhaal:
Mijn gevecht tegen anorexia nervosa
Toen ik 12 jaar was raakte ik verstrikt in de hardnekkige ziekte: anorexia nervosa.
Als je anorexia hebt raak je verstrikt in een wereld van gewicht, calorieën tellen en een negatief zelfbeeld maar natuurlijk blijft het niet alleen bij dit. En zo zijn er nog zoveel meer andere dingen die spelen bij anorexia nervosa.
Een onzeker beeld over mezelf overheerste en zorgde ervoor dat ik steeds meer controle wilde krijgen over mijn lichaam. Als je anorexia hebt, zie je jezelf dik in de spiegel. En ook zag ik mijzelf zo ontzettend dik in de spiegel. Ik walgde van hoe ik eruit zag, ik verafschuwde mijn lichaam. Elke dag opnieuw was het een gevecht in mijn hoofd en ik was in gevecht met de getallen die de weegschaal aangaf. Als ik begon met afvallen, wilde ik op een gegeven moment nog meer afvallen, maar ik sloeg er zo ontzettend in door. Ik kon er niet mee stoppen. Ik zag constant de vetrollen als ik in de spiegel keek en het moest en zou eraf van mezelf. 24 uur per dag was ik bezig met: “Wat mag ik mezelf wel toestaan qua eten? Wat mag ik mezelf niet toestaan?” Maar ook met het beeld wat ik in de spiegel zag en met alle calorieën. Op een gegeven moment mocht ik mezelf niets meer toestaan. Alles wat ik at voelde als teveel. Ook als ik één appel at vond ik het teveel. Zo raakte ik steeds meer verstrikt in de wereld van anorexia.
Naast de psychische last zitten er ook veel lichamelijke gevolgen aan de ziekte anorexia. Toen ik nog diep in de anorexia zat had ik veel last van hartkloppingen en voelde ik me constant verzwakt. Ik was constant duizelig. Ik werd niet meer ongesteld, waardoor ik me af begon te vragen of ik überhaupt nog vruchtbaar zou zijn. Ook heb ik door mijn anorexia erge botontkalking gekregen, wat in houdt dat ik niet meer naar de dansacademie kan. Dit is altijd mijn grote droom geweest en die zal ik nu dus moeten laten varen.
Tot op de dag van vandaag weet ik niet exact wat mijn lichaam er allemaal aan over gehouden heeft, maar dat het veel schade heeft toegebracht is duidelijk.
Na 3 jaar in de eetstoornis te hebben gezeten ben ik hulp gaan zoeken, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik er pas de afgelopen jaren echt voor open ben gaan staan. Ik heb zelf ervaren wat een eetstoornis allemaal kan aanrichten en ik heb ook de verschrikkelijke gevolgen hiervan in mijn naaste omgeving meegemaakt. Eén ontzettend goede vriendin is uiteindelijk zelfs aan deze slopende ziekte overleden. Dit bewijst maar weer hoe hardnekkig anorexia kan zijn.
Ik wil iedereen die ook worstelt met soortgelijke problemen aanraden om hulp te zoeken. Dit is echt zo ontzettend belangrijk en het is de eerste stap op weg naar genezing. Probeer er echt voor open te staan en ga je angsten aan. Ik ben momenteel al zo ver dat ik jullie echt kan zeggen dat het zo enorm de moeite waard is. Het leven is zoveel mooier als je je eetstoornis steeds een beetje meer los kunt laten. Het vechten is zo de moeite waard.
Ik kan niet wachten tot de dag dat ik mezelf eetstoornisvrij kan noemen…
Sharmeela de Roo
www.sharmeeladeroo.nl
http://weblogs.bnn.nl/jzhmh_Sharmeela
Sharmeela zal op maandag 11 mei een artikel publiceren waarin ze dieper ingaat op haar ziekte en wat de ziekte in haar leven heeft veranderd en gedaan. Op 11 mei om 10:00 kunt u op deze link klikken voor: In gesprek met Sharmeela de Roo
N.B.: Sharmeela was bereid om haar ingrijpende verhaal op Psychiatrie Nederland te vertellen. Sharmeela en het team van Psychiatrie Nederland willen hiermee aandacht vragen voor een steeds groter wordend maatschappelijk probleem.
Nieuws Eigen Bijdrage GGZ
-
Maatregelen voor de GGZ bekend uit Lente-akkoord
18/05/2012 -
Gemeente Eindhoven draagt bij aan eigen bijdrage
16/05/2012 -
Psychiatrie Nederland op BNR over meldpunt eigen bijdrage
12/05/2012 -
Prof. dr. Robert Vermeiren: ‘Bezuiniging ggz belemmert noodzakelijke zorg’
11/05/2012 -
Amsterdam vergoedt eigen bijdrage GGZ
10/05/2012
Goh Sharmeela vind het heel moedig van je dat je je verhaal zo kan vertellen;-) nu maar hopen dat de dag snel mag komen dat je eetstoornisvrij bent/word!
Herman
ps. 19 mei staat in mijn agenda!
heej sharmeela!
wat goed dat je op deze manier aandacht vraagt voor deze ziekte als ik in mijn omgeving kijk zijn er best veel mensen die op het randje zitten met gewicht.
enhelaas zijn er nog zo veel websites en groepen die het niet meer eten promoten, echt heel slecht!!:(
die sites moeten ze echt een keer gaan aanpakken!!
Anti Pro Ana
(lotte)
ik ga kijken op 19 mei
ook goed dat deze website voor hulpverleners eens de andere kant laat zien, de kant die wij vaak zo moeilijk kunnen begrijpen.
meid sterkte!
Hoop voor jou dat die dag snel komt.
Eric.
Veel respect voor jou Sharmeela!
Heftig Sharmeela, wat erg van je beste vriendin, gelukkig voor jou dat je er zelf bovenop bent en het inzicht gekregen hebt.
Ik werk zelf met groepen tieners met anorexia en weet dat het ziekteinzicht vaak niet aanwezig is, hoop voor jou dat de dag snel mag komen dat je eetstoornis vrij bent
hartelijke groet
Ludwig;)
wat zonde zeg dat je niet meer naar de dansacademie kon. wel heel goed dat je hier je verhaal verteld.
dat geeft mij als verpleegkundige, hulpverlener, een veel beter beeld van de andere kant van de ziekte. wij kijken als hulpverleners naar andere dingen en voelen dingen niet zo goed aan als de patient zelf.
begrijp nu het stukje anorexia een stuk beter, had zelf nooit zo veel begrip voor de ziekte maar dat is wel veranderd.!
Liefs,
Nathalie
Hey meid!
Vind het echt top dat je dit interview hebt gedaan. En positief dat je op deze manier aandacht wil vragen voor deze slopende ziekte.
Liefs,
Bonny
Hey meis,
Dapper van je dat je dit interview hebt gedaan! Als eerste respect omdat je deze slopende ziekte op zo’n positieve manier onder de aandacht wil brengen. Ik vind ook dat je er heel open en eerlijk over vertelt over hoe je leven met AN eruit heeft gezien en wat voor een verschikkelijke gevolgen het voor je heeft gehad en kan hebben. Het heeft mij ook heel erg aan het denken gezet.
Ik hoop dat de dag dat je je ‘eetstoornisvrij’ kunt noemen er snel komt, want dat gun ik je echt heel erg!
Liefs, $anne.
haay,
wat een reacties hier, mooi hoor.
wat ik nog aan je kwijt wilde sharmeela: respect voor de manier dat je dit doet en heel veel sterkte in het verder verloop
xx
marlieke
Blijf vechten dame. Met alles wat je deelt help je een hoop andere mensen, dat alleen al is klasse, dat je overigens niet van je eigen gevecht los moet zien, misschien dat er ook door de vorige reactrice hoop uit te halen is.
Groetjes Prima ballerina, liefs Eddy
Ik ben echt zó trots op jou he! Vind het knap dat je zo je verhaal durft te vertellen, aandacht voor dit onderwerp op deze manier weet te vragen. Echt bewondering voor…
Het is je gegund dat de dag waarop jij jezelf ‘eetstoornisvrij’ kunt noemen, snel mag gaan komen…
Liefs, Ingrid
Lieve Shar,
heel erg moedig en dapper hoe je je verhaal verteld. Heel bijzonder vind ik het om te zien hoe je per dag lijkt te groeien en verder te komen. Blijf dit volhouden lieve meid; en de toekomst ligt aan jouw voeten. In al je jaren gevecht heb je al laten zien hoe vreselijk sterk je bent. Nu is het tijd dat je die kracht voor jezelf mag gaan gebruiken. Ik gun het je van hárte!
Alle liefs,
Esther
Je bent een topper! Ik ben trots op je dat je zo open over je anorexia bent en daarmee andere mensen meer inzicht geeft in deze rotziekte.
Liefs, Esther (prinsesthertje op hyves)
Lieverd, ben trots op je!! Ook dit weekend heb je weer superveel stappen gezet..
Ik heb echt alle vertrouwen dat het helemaal goed gaat komen met jou!
Je mag echt heel trots op jezelf zijn..
X Esther
Beste Sharmeela
Heel veel respect dat je jou verhaal hier vertelt, aan de reacties te zien heb je een hoop opgeroepen!
Klasse meid!
Ik wil je veel sterkte wensen in het verloop van deze slepende ziekte!
Johan
Toppertje !
Ben trots op je hoe je het nu allemaal doet echt goed van je !
Lieve schat,
Wat ben jij goed bezig!! Ik ben zo trots op je!
Je bent echt heel stoer!!
Ik kan niet wachten tot 19 mei!!
Kus, Latifa
Respect meid voor wat je doet!
Ik gun je het met heel mijn hart, dat je op een dag eetprobleemvrij bent!
Heel goed en dapper van je, waar je nu mee bezig bent!
Liefs..
Je bent een topper! Een kanjer!
Ik vind het fijn om al die reacties te lezen, ook van hulpverleners die zeggen dat ze het door jou verhaal beter begrijpen. Een overwinning op zich dacht ik!
Keep up the good work, Shar!
Liefs,
Marina
Hee Allemaal,
Ik wil jullie even enorm bedanken voor alle steunende reacties! Ik vind het fijn om te horen dat de hulpverleners die gereageerd hebben op dit artikel, een beter beeld krijgen van wat anorexia is, en hoe het je leven kan beheersen! Ook daarom heb ik meegewerkt aan het interview, dat vind ik zo enorm belangrijk! Alle mensen die gereageerd hebben op dit artikel over hoe het hun ogen heeft geopend, alle succes wensen, doet me echt enorm goed. Ik wens andere die ook een eetstoornis hebben ook enorm veel kracht doe in deze strijd.
Heel erg bedankt dat jullie de moeite hebben genomen om dit interview te lezen!
Voor eventuele vragen of als ik medewerking aan iets kan verlenen, kunnen jullie mailen naar: Info@sharmeeladeroo.nl
Groetjes,
Sharmeela
http://www.sharmeeladeroo.nl
weblogs.bnn.nl/jzhmh_Sharmeela
Jij bedankt voor dit artikel!
Keistoer dat je dit doet!!!!!
Dikke kus -xx-
Maaike
Sterkte met alles Sharmeela!
Heel dapper van je
Wat heb je gevochten en veel bereikt. Inspiratie voor meer inzicht is nu voor anderen het codewoord. Je kunt hen blijven inspireren met je mooie gedichten.
Blijf je mooie gedichten schrijven, je mag er trots op zijn.
Liefs edwin krukkert
Hoihoi,
Ben zó benieuwd hoe het nu met je gaat.
Groetjes Marijke
Hoi Sharmeela.
Wat goed van jou om deze site te beheren.
Zelf beheer ik samen met Scarlet een site voor ouders en omstanders van ES patienten.
Waar ik me zo boos om kan maken is dat sommige instellingen niet willen samenwerken.
We streven toch allemaal het zelfde doel na.
En dat is proberen om mensen en omstanders met een ES zoveel mogelijk te helpen.
Respect voor jou hoor.
Mocht je een keer willen kijken.
De ene site is Proud2Bme.hyves.nl en de andere is Prou4parents.hyves.nl
Heel veel succes met wat je doet.
Groetjes Marjolijn.
im a 19 years old student , i weigh 102 pounds and 5.4 ,, im on 1650 calories which is the calories i need to maintain my weight ,but i started eating 1600 to 1650 and still feel kinda tired , and im doing it by eating only indomie , or instant noodles each back has 350 , and i think they have no vitamins , so whats a better way to eat but still eat 1650 calories ,not more
En nu maar hopen dat je zo sterk blijft!
Echt dapper om zo n verhaal te vertellen, je inspireert mij en nog 10000 andere meisjes!
Keep doing the good work!