Sharmeela de Roo: ‘Genezen van anorexia nervosa’

Genezen van de eetstoornis anorexia nervosa na een gevecht van 8 jaar lang te hebben gevoerd tegen deze verschrikkelijke ziekte. Ik ontnam mezelf zoveel. Ik mocht niet leven, ik mocht niet genieten, gelukkig zijn of mijn emoties toelaten. Nu na een gevecht van 8 jaar heb ik mezelf een leven terug gegeven.

Genezen van je anorexia en wat dan? Je staat weer volledig in de maatschappij. Er zijn geen uitzonderingsposities meer omdat je in je anorexia zit, je wordt niet meer lager ingeschat, het is juist het tegenovergestelde, je wordt weer gezien net zoals alle anderen op de wereld. Je wordt niet meer gezien als “het meisje met” maar als “het meisje die het overwonnen heeft”. Er wordt van je verwacht dat je weer volledig meedraait in de maatschappij, je kan niet meer schuilen achter die eetstoornis, jarenlang is dat geweest maar nu, nu sta je weer met beide benen op de grond, letterlijk. Je bent een voorbeeld geworden voor andere lotgenoten die nog midden in hun strijd zitten. Meiden en jongens die mij bedanken, omdat mijn boek ,Spiegelbeeld’ in juni is verschenen. Het heeft hen wakker geschud, alle leugens die ze dag in, dag uit vertelden, de herkenning en zo kreeg ik van velen te horen dat ze met tranen over hun wangen mijn boek hadden gelezen. Lezers die zich de impact realiseerden van wat een eetstoornis met je kan doen: namelijk iemand verliezen. Zo kreeg ik ook veel berichtjes om mij sterkte te wensen bij het grote verlies van Femke aan wie het boek is opgedragen. Maar ook veel mensen die na het lezen van mijn boek een kaars brandde voor Femke. Het blijft bizar, een voorbeeldfunctie te hebben en de aandacht van de media.

Naast alle media aandacht die ik heb gekregen en die er nog steeds is voor mijn boek, volg ik nog steeds mijn opleiding tot verpleegkundige, 2^de jaars. Als ik om mij heen kijk, zie ik zoveel meiden zich verschuilen achter hun eetstoornis, zoveel berichten heb ik al gehad van meiden, meiden die mij vertelden dat ze al maanden op een wachtlijst staan bij eetstoornis-instanties, maar het ondertussen zo moe te zijn om nog te vechten. Ze voelen zich niet gezien of gehoord. Ze hebben het gevoel eerst tot een gewicht van ** kg te moeten gaan totdat ze eindelijk eens serieus genomen worden. En ik doe maar al te graag iets met hun berichten. Duidelijk wordt mij telkens weer dat hulpverleningsland tekortschiet. Hoe kun je iemand die een eetstoornis heeft niet willen behandelen, omdat de depressie er ook is? Zo ken ik iemand, die van het kastje naar de muur wordt gestuurd. Het erge is, dat hulpverleningsinstanties je op een bepaald moment helemaal links laten liggen, er wordt dan helemaal niet meer behandeld. ,Los eerst maar de depressie op, dan kijken wij wel verder’ en vervolgens zijn er meiden die het gevoel hebben dat hun eetstoornis niet erg genoeg is en zich daar dan op af reageren. En wat gebeurt er dan? De depressie verergerd én zo ook hun eetstoornis. Als ervaringsdeskundige voel ik me vaak tekort schieten bij de meiden en jongens. Graag zou ik meer willen doen dan enkel te luisteren. Graag zou ik iedereen bij hun hand willen pakken en laten zien dat de wereld zo mooi kan zijn zonder die eetstoornis.

Genezen van je anorexia betekent weer een stap dichter in de maatschappij, weer een stap dichter in dit leven, nooit meer, komt die anorexia in mijn leven. Ik heb het volledig afgesloten.

Sharmeela de Roo | www.sharmeeladeroo.nl
Natasza Tardio | www.nataszatardio.com
fotografie: Matthijs van Rangelrooij

lees hier meer over Sharmeela:
Sharmeela de Roo: Mijn gevecht tegen anorexia nervosa (3-5-2009)
In gesprek met Sharmeela de Roo (11-05-2009)
37 kg en toch moddervet! (27-05-2009)
Ik leef weer! (22-07-2009)
‘Ik wilde dun zijn, zelfs als ik daaraan zou doodgaan’ (10-4-2010)
‘Spiegelbeeld’ Mijn leven met anorexia (08-05-2010)
‘Spiegelbeeld’ van Sharmeela de Roo donderdag in de winkel (28-05-2010)

1 Reactie

1. Alie zegt:

   26/07/2011 om 18:51

   Lieve mensen… Ik ben een vriendin van Sharmeela en wilde dit aan jullie kwijt!
   Ondanks de overwinning van Sharmeela tegen Anorexia, is ze een tijd geleden in een diep dal terecht gekomen. Helaas is ze zo diep gegaan dat ze niet meer verder kon! Ze heeft keihard geknokt, helaas heeft ze het leven niet meer aan gekund. Zondagavond is ze overleden…