In gesprek met Sharmeela de Roo
In 2009 is bij BNN het tweede seizoen gestart van de succesvolle serie Je zal het maar hebben, kortweg JZHMH. JZHMH brengt in 8 afleveringen een aantal bekende en minder bekende ziekten in beeld. Elke aflevering, die op dinsdagavond word uitgezonden op Nederland 3, worden er 2 ziekten belicht. De presentatie is in handen van Valerio Zeno (25).
In de aflevering die op 19 mei is te zien om 21.00 wordt Sharmeela de Roo gevolgd.Sharmeela is 20 jaar en leidt al 8 jaar aan de slopende ziekte anorexia nervosa.Na een lange strijd begint de hulpverlening zijn vruchten af te werpen. Een overzicht van haar strijd is te lezen in dit interview! Tevens is dit interview op 18 mei 2009 pas te lezen op www.radio.nl
Het interview met Sharmeela de Roo:
Hoe ben je in contact gekomen met de makers van JZHMH?
Ik had via Scarlet gehoord dat ze mensen zochten voor het programma en zodoende heb ik me voor het programma aangemeld. Je kreeg eerst een soort van screening met een camera bij jou thuis zodat de makers van JZHMH een beeld kregen van jou als persoon en van je problematiek. Aan de hand daarvan gingen ze bepalen met de eindredacteur of ze met je gingen filmen. Uiteindelijk moest je wachten op een telefoontje of ze je hadden uitgekozen voor het programma.
Wat was voor de belangrijkste reden om aan het programma je medewerking te verlenen?
Eetstoornissen zijn erg hardnekkige ziektes en daarom vond ik het erg belangrijk om met mijn eetstoornis naar buiten toe te treden. Niet alleen om aan te tonen hoe erg een eetstoornis je in zijn macht kan hebben maar ook hoop ik dat andere mensen, die zich in mij herkennen, de stoornis uiteindelijk kunnen erkennen naar andere toe en hierbij hulp durven te vragen. Dit is zo enorm belangrijk in dit hele proces.
Op de site van JZHMH is te lezen dat een anorexia patiënt zich vaak terugtrekt in zijn/haar isolement. Jij zoekt nu de publiciteit op. Waarom?
Zoals ik al aangaf bij de vraag hiervoor is het zo enorm belangrijk dat er aandacht komt voor eetstoornissen omdat de cijfers omtrent eetstoornissen echt toenemen. Ik heb me enorm vaak teruggetrokken in me eigen isolement maar het is wel belangrijk om dit te doorbreken. Op een gegeven moment is me dit gelukt en nu wil ik hiermee naar buiten toe treden om aandacht te vragen voor de ernst van eetstoornissen!
Wat waren voor jou de oorzaken die geleid hebben tot deze ziekte?
Er zijn bij mij verschillende oorzaken geweest voor mijn anorexia. Zo werd ik o.a.veel gepest op de basisschool en de middelbare school, gingen mijn ouders scheiden toen ik 8 jaar was, wat ervoor zorgde dat ik er als kind toch veel alleen voor stond.
Hoe gevaarlijk is anorexia?
Anorexia is ontzettend gevaarlijk. Zo kunnen er ook lichamelijk enorm veel klachten optreden en kan men overlijden aan de gevolgen van anorexia en 5% pleegt suïcide!
Op twaalf jarige leeftijd is de ziekte er bij jou ingeslopen. Weet je nog hoe het begon?
Het begon met minder snoepen maar vervolgens kreeg ik vele gedachten dat ik niet meer mocht eten van mezelf. Toen probeerde ik zoveel mogelijk onder alle maaltijden uit te komen, Ik probeerde zoveel mogelijk andere voor de gek te houden dat ik al gegeten had. En zo zakte ik steeds dieper weg in mijn anorexia. Ik misleidde andere mensen zo ontzettend hiermee, maar vooral mezelf. Vervolgens at ik bijna niets meer of alleen nog fruit.
Bleef het bij jou bij anorexia?
Ja
Je bent nu aardig uit het dal aan het klimmen. Wanneer werd voor jou het dieptepunt bereikt?
Dat is het moment geweest dat ik teveel dieet en laxeerpillen in had genomen, 2 dagen niet had gegeten en vervolgens niet meer kon lopen en thuis in elkaar ben gezakt.
Om uit het dal te komen is er het een en ander nodig. Wat heeft bij jou geholpen?
Professionele hulp heeft me enorm geholpen. Het gevecht tegen anorexia is echt loodzwaar, op sommige dagen was ik het echt zo ontzettend zat om er überhaupt nog tegen te vechten, en hoop te blijven houden. Op die momenten is het juist zo ontzettend belangrijk om een hulpverlener tegenover je te hebben om de hele strijd in je hoofd te bespreken en samen te kijken naar hoe je het weer op kunt pakken. Maar ook belangrijke mensen in me omgeving hebben me er enorm doorheen gesleept.
Hoe was het om aan het programma mee te werken? En wat heeft het met je gedaan?
Het was een zeer bijzondere ervaring om hieraan mee te werken. Het was natuurlijk ook een hele stap naar buiten toe, ook naar de cameraploeg toe. Het programma heeft me echt iets positiefs opgeleverd. Zo kon ik mezelf voor het eerst zien zoals ik er echt uitzie, En het heeft me een stap verder geholpen in deze strijd.
Welk effect wil je met de uitzending van 19 mei a.s bereiken?
Vooral aandacht voor anorexia maar natuurlijk ook voor andere eetstoornissen. En ik hoop echt dat de mensen die zich herkennen in mijn verhaal, hiermee een stap zullen zetten richting hulp en erover zullen praten.
Je hebt een boek geschreven wat binnekort uitkomt. Kun je in het kort beschrijven wat er instaat en waarom je het boek hebt willen schrijven?
Het boek is geschreven over de strijd die ik lever tegen anorexia nervosa en ook zijn er verschillende dagboekfragmenten in te vinden, die ik heb geschreven tijdens mijn opname in de kliniek voor eetstoornissen. Het boek zal ik opdragen aan Femke, dat is een hele goede vriendin die het gevecht tegen anorexia niet meer aankon en is overleden op 20 jarige leeftijd. Ik hoop vooral met dit boek anderen wakker te schudden wat een eetstoornis met je kan doen, hoe een eetstoornis je in zijn macht kan hebben, Anorexia en vele andere eetstoornissen zijn zo hardnekkig.
http://weblogs.bnn.nl/jzhmh_sharmeela
Klik hier om naar het eerste artikel van Sharmeela te gaan.
Je mag trots zijn op jezelf
Eric.
Mooi dat je dit doet om aandacht te vragen en om zelf verder te komen in je ziekte
xx
Maaike
Wat een goed mooi intervieuw!
erg goed van je dat je meewerkt aan het programma, ga het zeker kijken
Paulien
Meid het aller beste!!!!!
vr groet
Jos
19 mei is genoteerd, zal samen met een anatal vriendinnen gaan kijken, sommigen neigen naar anorexia en uithongering. hoop dat de uitzending daar verandering
in kan brengen!
Het beste en groet,
Mildred
Heel goed dat je dit doet en hebt besloten dat je dit ook (weer) kan doen! Het helpt anderen die hetzelfde herkennen maar ook al die mensen die zowiezo graag uit de narigheid willen komen maar niet weten hoe..!
Dank je wel voor je voorbeeld dat je laat zien (best kwetsbaar trouwens) dat het haast ‘onmogelijke’ toch mogelijk is..! Aan de andere kant doet het wel pijn om te lezen hoe zwaar je het hebt gehad, ook als kind. Veel liefs en lieve groet… Henri
Mooi intervieuw meis!
Heel erg goed dat je bij ons je verhaal doet! Aan de reacties te zien roept jou persoon en verhaal veel positiefs op!
Klasse
Hartelijke groet
Maika vd Sloot
Hoi Sharmeela
Zit momenteel in mijn nachtdienst in een ggz instelling. Werd even stil na het lezen van je twee artikelen. heb veel respect voor de manier hoe je hiermee omgaat. Veel sterkte in het verdere verloop!
Kusss
Carla
Hey Shar,
heb je niet veel meer te zeggen dan:
BE PROUD!!
Liefs,
Marina
Ga zo door meid
Hoi Sharmeela,
Vanavond keek ik naar de uitzending en ineens zag ik jou in beeld. Wat zie je er goed uit zeg!! Een heel verschil met toen ik je voor het laatst zag. Ontzettend knap van je dat je dit hebt bereikt. Je bent echt een hele sterke meid. Volgende week ga ik zeker kijken, staat al op mijn kalender. Heel veel succes verder en ik zie uit naar je boek. Dikke knuffel en kus van Katja
de aflevering is al te zien op de bnn site!
Hij is erg indrukwekkend!
http://www.jezalhetmaarhebben.bnn.nl
Heb de aflevering gezien, sjongge dapper hoor Shar!
Klasse meid!
Waarom moeten al die anorecten toch weer zonodig boeken schrijven over hoe ziek ze wel niet zijn en blabla…??? Iedere anorect wil een boek schrijven.. zo lijkt t. Besteed je energie toch aan beter worden …
Hallo L.,
Het doel van het schrijven van deze boeken lijkt je enigszins te ontgaan. Het doel is namelijk andere meisjes die te kampen hebben met een eetstoornis bewust te maken van het feit dat ze hulp moeten zoeken. Er rust nog steeds een groot taboe op het hebben van een eetstoornis. Als je het verhaal van Sharmeela hebt gelezen zal je dat ook waarschijnlijk duidelijk worden.
Wij als hulpverleners vinden het goed dat er boeken worden geschreven door mensen met een eetstoornis! Dit doorbreekt de taboe en is vaak een inspiratie voor anderen! Tevens is het vaak ook van belang voor de schrijver zelf, zie het als therapeutisch schrijven.
mvg,
A.Rijkeboer
Psychiatrie Nederland
En zo is het Arne!!!
Je legt de vinger op de goede plek!
Groeten
Henk
Sharmeela,
Heel goed dat je dit doet!
ik heb een vraag aan je, zou je mij misschien meer kunnen vertellen over de gevolgde behandelingen die je gevolgt hebt?
Je kunt mij mailen naar helpdesk@psychiatrie-nederland.nl dan komt de mail vanzelf bij mij terecht via de redactie.
met vriendelijke groeten
Drs. Jan van Egdom