De 'ADHD-Hype' in Zembla

Dat steeds meer ‘drukke’  kinderen het label ADHD opgeplakt krijgen weten we al sinds de opkomst van het middel Ritalin (methylfenidaat). Leerkrachten worden steeds ‘beter’ in het labelen van deze kinderen. Vroeger sprak een leerkracht van een klas met bijvoorbeeld drie drukke, twee typische en twee stille leerlingen. De leerkracht van tegenwoordig spreekt van een klas met ADHD en PDD-NOS leerlingen. Zembla heeft gister aandacht besteed aan dit fenomeen.

De Groningse psychologe L. Batstra is kritisch over de toename van ADHD. Zij nam een half jaar geleden ontslag bij de Groningse instelling waar kinderen worden getest op ADHD. Ze kreeg gewetensbezwaren, omdat naar haar mening veel te veel ouders de diagnose van hun kind kregen aangepraat. Batstra: ‘Zo kan het gebeuren dat ouders volstrekt normaal gedrag gaan zien als een stoornis.’

Zembla volgt het spreekuur van de Rotterdamse kinderarts en ADHD-deskundige dr. R. Rodrigues Pereira. Mannen, vrouwen, kinderen, hele families tegelijk komen bij hem op bezoek. De dokter zweert bij medicatie. Pereira: ‘Die pillen hebben ze niet gemaakt om mensen te vergiftigen, die zijn nu juist voor de gevallen die een pil nodig hebben en die ontzettend blij zijn dat die pil bestaat.’

Ook de oudervereniging Balans, die de belangen behartigt van ouders met kinderen met stoornissen als ADHD, wordt vaak verweten te veel op de hand van de farmaceuten te zijn. Om die reden heeft de vereniging de sponsoring door de farmaceutische industrie stopgezet. Mevrouw A. Paternotte zegt namens de vereniging dat ze dat besluit weer ter discussie wil stellen: ‘Wij kunnen dat geld goed gebruiken.’

De farmaceutische industrie voert een krachtige lobby om de stoornis onder de aandacht te brengen. Die lobby is succesvol geweest: de nieuwe, duurdere merkgeneesmiddelen hebben flink terrein veroverd.
De Amerikaanse psychiater dr. A. Frances zegt daarover: ‘Ik denk dat veel mensen vanwege ADHD medicatie krijgen, terwijl ze die helemaal niet nodig hebben. Dat wordt allemaal gepusht door de farmaceutische industrie.
Ik verwacht dat die aantallen zullen dalen, zodra de patenten van die medicijnen af zijn en er minder op te verdienen valt.’

Deze Amerikaanse arts was enige jaren terug voorzitter van de commissie (Taskforce DSM-IV) die het internationale diagnosehandboek voor psychiaters herschreef, wat resulteerde in de DSM-IV. De commissie verruimde daarin de criteria voor ADHD. Frances is momenteel actief bezig om invloed uit te oefenen in de nieuwe DSM-V, hij hoopt hiermee op meer zorgvuldigheid betreft het diagnosticeren van ADHD kinderen.

Zembla werd uitgezonden op zaterdag 18 september 2010 en is hieronder terug te kijken. Meer informatie vindt u op de website van Zembla.

bron: Zembla

2 Reacties

1. johan zegt:

   19/09/2010 om 20:09

   wat mij bljft verbazen is de lobby van de grote farmaceuten , ritalin is weinoig eer meer aan te behalen maar de nieuwe middelen des te meer. er zijn in de wereld vele honderden miljoenen waarbij adhd is gediagnostiseerd,lijkt me wat ver van de werkelijkheid !!
   johan
2. carolina zegt:

   19/09/2010 om 23:09

   Wij hebben 4 kinderen met de diagnose adhd. Nu in de leeftijden aflopend van 20 naar 16. Ik persoonlijk ben blij met de diagnose omdat er een heleboel wegen vrij komen voor extra begeleiding. Onze kinderen mogen zelf kiezen of ze wel of geen medicatie gebruiken. Zij voelen of het wel of niet een positief effect heeft,
   Wat ik al altijd zeg schijnt nu ook tot anderen door te dringen. De nieuwe generatie kinderen mag geen kind meer zijn maar moet presteren in een maatschappij die steeds chaotischer is . Bij ons staat alles op een lager pitje ze komen er wel dan maar een jaartje later. De ouderwetse drie r’s staan bij ons hoog in het vaandel en daar doen ze het harstikke goed op.
   Het is echter voor ouders een zware weg want er wordt wel altijd negatief gedaan als je zegt dat je heerlijke kinderen hebt die graag nog even kind willen zijn scholen verenigingen buren kennissen familie ze weten het allemaal beter want er is toch een pilletje voor. Nou bij ons niet alleen als de kinderen dit zelf willen. Ze moeten wel sterk in hun schoenen staan want elke school begint weer over het gedrag dat toch met medicatie te reguleren is. Nou het belang van het kind staat voorop ze zijn niet dom en weten donders goed waar ze mee bezig zijn. En wij als ouders zijn vet trots op ze dat ze al zover zijn gekomen als ze nu zijn. Helemaal zelf.