De laatste tijd zijn ‘verwarde personen’ zeer regelmatig het gesprek van de dag. Bij het minste of geringste wordt er – zeker ook in de media – veelal negatief gesproken over deze personen. Maar wat zijn nou eigenlijk ‘verwarde personen’? In de wetenschap is de term niet eenduidig geoperationaliseerd. In de praktijk verstaat dan ook niet iedereen hetzelfde onder dit begrip en blijkt onder andere de context bepalend voor de betekenis ervan. 

In het rapport ‘Politie en ‘verwarde personen’: Onderzoek naar optreden van de politie in relatie tot
personen met verward gedrag
‘ neemt de term ‘verward persoon’ een centrale plek in. Voor dit onderzoek is de context het werkterrein van de politie op straat, waarbij de aanleiding van de politie-inzet primair het verstoorde gedrag is en niet de eventuele strafbare feiten. Als werkdefinitie is daarom door de onderzoekers de volgende gebruikt: 

Onder verwarde personen verstaan we eenieder die vanwege zijn al dan niet tijdelijke verstoorde oordeelsvermogen gedrag vertoont waarmee hij zichzelf of enige ander in gevaar brengt en/of een bedreiging vormt voor de openbare orde en veiligheid.

De werkdefinitie is ruim gekozen omdat het werkterrein van de politie op straat zich niet beperkt tot verwarde personen waarbij de GGZ een rol speelt. Met deze definitie kan zowel bijvoorbeeld politie-inzet voor een dementerende bejaarde, als politie-inzet in het kader van een paddotrip, als politie-inzet van een verwarde verstandelijk beperkte winkeldief worden meegenomen in het onderzoek. 

De werkdefinitie is wel anders dan de definitie in het convenant politie-GGZ. 

Het convenant bedoelt met een verward persoon een persoon waarbij een redelijk vermoeden bestaat van een ernstige stoornis van het oordeelsvermogen die voortkomt uit een geestesstoornis. Niet als geestesstoornis in deze zin zijn aan te merken: handelingen die voortkomen uit een emotionele reactie op een gebeurtenis, afhankelijkheid van middelen en stoornissen van de persoonlijkheid. 

Voor de politie kunnen deze situaties echter wel betrekking hebben op verwarde personen. 

Het rapport spreekt terecht over een grijs gebied waarbinnen het op het oordeel van de politiefunctionaris aankomt of sprake is van een verward persoon of niet.

Als wij (voor nu) uit een van deze 2 definities moeten kiezen waarbij tevens geen oordeel wordt gegeven of – naar ons oordeel onterecht mensen / doelgroepen worden uitgesloten – dan kiezen we voor de eerstgenoemde definitie, echter wel aangepast:

Onder verwarde personen verstaan we eenieder die vanwege zijn al dan niet tijdelijke verstoorde oordeelsvermogen gedrag vertoont waarmee hij een bedreiging vormt voor zichzelf, enige ander of de openbare orde en veiligheid.

Dit artikel wordt nog verder aangevuld.

Bron: PsyNed

Over de auteur

Sander Brouwer

Comments

  1. Tio

    Ik ben ook een paar keer aangezien voor verwarde persoon. Die term is in Nederland een modewoord en een hype geworden die men te pas en te onpas toepast om er maar van af te zijn. Ze gaan er overtrokken mee om. dat ook de stalkingswetgeving aangescherpt wordt maakt dat mensen die gedupeerd zijn en die hun recht willen halen voor stalker worden aangezien. Er is geen hoor en weder hoor dan dat zij alles mogen doen en zeggen en die ander niets. Ik ben ook bijna met een B.O. P. Z. dwangopname opgenomen geweest. Er kwam hier twee politiemannen met een psychiater en een koffertje. Ik had de kand niet eens mijn verhaal uit te leggen terwijl ik uit een zette en mijn verhaal loeg ergens op en ging ergens over maar de inhoud nam men zich niet ondergeschikt tot zich. dan dat die mensen die aan oplichting en bedrog hebben aangedaan en aan plichtsverzuim en wanprestatie er niet eens op aangesproken worden en geven nergens om dan koelbloedig de politie bellen. Dit terwijl zij zich alleen maar weten uit te drukken in schelden en valse beschuldigingen en dreigementen zoals dat men mij voor de rechter zou slepen. Hun taal was niet bepaald A.B.N. De Koningin liet ook pedofielen werken op Justitie die aan machtsmisbruik hebben gedaan. ik word naar de reclassering verbannen en krijg de cel terwijl zware misdadigers die misdaden op hun geweten hebben gehad vrij rond lopen .Ze denken dat alles maar ka Psychopaten en narcisten hebben hier het rijk alleen en het wordt niet onderzocht. Grove antwoorden en beledigingen en als je zegt wat waar en misdaan is dan zeggen ze dat je kwets en kwaadspreekt. Kortom het spreekt voor zich zelf en je zet uit een, en dat is een rede en een betoog en een betoog spreekt voor zich en dat is een redevoering is bewijslast. Ik moet voor de abnormaal in behandeling en de cel in en wordt telkens verward genoemd. Ik sta alleen en krijg niet eens bescherming. Bij de politie gaan ze in eens de fatsoensrakker spelen terwijl ze dat bij mij niet doen .Alleen als ze er van kunnen profiteren en van kunnen parasiteren en dan wel ten koste van de goede mensen. Misbruik van goedheid en ze kunnen ook nog wel hun charmes in de strijd gooien om er beter van te worden. En maar flikflooien en flemen en mooipraten maar in werkelijkheid maken ze het tegendeel waar maar als je hun hier mee confronteert dan is het hek van de dam en gaan ze dreigen met politie en rechter. Naar mijn verhaal wordt niet geluisterd dan dat ik verward zou zijn en dit zeggen ze telkens weer. Zij mogen alles maar die ander mag niets. Het is alleen maar mijn hoedje en mijn toetertje en mijn vlaggetje en verder hebben ze niets te zeggen. Het zijn narcistische appende burgertrutjes in een cabrio waar het alleen om de vorm draait.

Geef jouw reactie!