Vorig jaar schreef Psychiatrie Nederland al over de discussie omtrent de term ‘verwarde personen‘. Helaas bestaat de discussie nog steeds. Het is volgens deskundigen een containerbegrip voor dementen, verslaafden, verstandelijk beperkten en mensen die door het lint gaan na een hevige tegenslag in hun leven. “Je scheert heel veel mensen over één kam”, zegt onderzoeker Bauke Koekkoek van de Hogeschool Arnhem en Nijmegen. Hij stelde in januari voor om de term af te schaffen. 

Maar met een term afschaffen bereik je toch niets? Er moet iets voor in de plaats komen waar iedereen wel mee uit de voeten kan. Daarnaast kan de term ‘verwarde personen’ op zichzelf wellicht op meerdere manieren (verkeerd) geinterpreteerd worden, echter als je kijkt naar de definitie van de term, dan klopt de term toch aardig:

Onder verwarde personen verstaan we eenieder die vanwege zijn al dan niet tijdelijke verstoorde oordeelsvermogen gedrag vertoont waarmee hij een bedreiging vormt voor zichzelf, enige ander of de openbare orde en veiligheid.

Eenieder kan dus iedere persoon zijn. Het kan een persoon met psychische belastbaarheid zijn die decompenseert en agv zijn verstoorde oordeelsvermogen ineens besluit met een mes om zich heen te zwaaien op het centraal station en hierdoor een bedreiging vormt voor zichzelf, enig ander of de openbare orde en veiligeid. 

Het kan ook een stomdronken man of vrouw zijn die totaal niet meer weet wat hij/zij doet, in de auto stapt en een spoor van vernieling achterlaat. Ook deze persoon is in die zin een verward persoon. 

Maar het kan ook een dementerende persoon zijn die wegloopt uit het verpleeghuis of een zwaar depressieve persoon die huis en haard achterlaat en besluit om een flink stuk te gaan lopen of fietsen, verdwaald en later in een sloot of bos dood wordt teruggevonden.

Met de term ‘verwarde personen’ is dus niets mis en al zeker in onze ogen niet stigmatiserend, zeker als je kijkt naar de definiering van de term aangezien die dus niet alleen van toepassing is op psychiatrische patienten. Belangrijk is om te beseffen dat de term op veel meer mensen van toepassing kan zijn dan alleen psychiatrische patienten, echter juist op deze doelgroep wordt door o.a. de media de nadruk gelegd. En dan werkt het natuurlijk wel stigmatiserend.

Het Trimbos instituut schiet in onze ogen echter helemaal door in de discussie. Trimbos: “Vanwege de diffuusheid van de term en het risico op stigma, is discussie ontstaan over een alternatieve benaming, bijvoorbeeld ‘mensen met een acute zorgnood’. Mogelijk zou dit beter tegemoet als aanduiding van de schrijnende situaties waar politie, hulpverleners en andere dienstverleners mee te maken hebben.” Deze benaming slaat de plank in ieder geval de plank compleet mis, aangezien er heel veel mensen zijn die NIET verward zijn, maar wel een acute zorgnood hebben zoals verslaafde dak- en thuislozen, mensen met diverse ernstige psychische problemen (maar niet verward zijn en geen gevaar vormen voor zichzelf of anderen), dementerende ouderen die thuis al heel lang wachten op een plekje in het verpleeghuis, mensen die acute somatische zorg behoeven etc. 

We horen graag uw mening!

Trefwoorden:

Over de auteur

Sander Brouwer

Comments

  1. Schlärmann Jan

    Een probleem wat zich vaak voorkomt is die persoon die niet verwart overkomt zich meld bij de ggz maar bv niet wordt opgenomen, later blijk dat wel wenselijk was geweest gezien zijn gedrag de verdere dag Dit heb ik vele malen aan de lijven onder vonden.

Geef jouw reactie!