Al zeven jaar wordt Daphne geregeld in isolement geplaatst. Ze vraagt waarom ze geen spuitje krijgt, als toch niemand haar wil hebben. Daphne heeft klassiek autisme met een ‘disharmonisch ontwikkelingsprofiel’. Van buiten lijkt ze volwassen, maar van binnen is ze een peuter. Op sociaal-emotioneel gebied functioneert ze als een driejarige. Ze kan lezen en schrijven, heeft een normaal IQ, maar verwerkt vragen en opdrachten als iemand met een zwaar verstandelijke beperking. 

Haar gedrag is volgens de instelling gevaarlijk, zegt haar moeder. Daphne beschadigt haar eigen lichaam, volgens haar moeder heeft ze dit overgenomen van anderen uit de instelling. “De veiligheid staat dan voorop. Ze moeten zorgen dat Daphne zichzelf en anderen niets aandoet, dus wordt ze gesepareerd. Soms met zes man tegelijk en zo hardhandig dat ze er blauwe plekken, schrammen en bulten aan overhoudt.”

Lees het volledige artikel in Trouw.

Reactie broer

De broer van Daphne reageert op Facebook op het artikel in Trouw. 

Gaaf, moet je zien! Mijn zus staat in de krant!…. 

Is iets wat ik graag zou willen zeggen… Helaas kan het contrast niet groter zijn. In plaats van een stoere foto omdat ze iets moois heeft bereikt tref ik een foto van mijn wanhopige zus in een isoleercel aan.

In 7 jaar tijd ruim 167 dagen, zo’n 4000 uur, in eenzame opsluiting zitten omdat er geen plek voor je is in de zorg….

Al jaren moet ik toekijken hoe mijn zus van het kastje naar de muur gestuurd wordt. In 7 jaar tijd is ze 25 keer overgeplaatst. Daar waar een gemiddeld persoon een paar keer in zijn leven verhuizen al veel vindt, wordt met mijn autistische zus heen en weer gesjouwd alsof het niks is. En wat heeft iemand nodig met autisme? Duidelijkheid, rust en regelmaat…

“Waarom geven ze me niet gewoon een spuitje als toch niemand me wil hebben” is een vraag die met regelmaat terug komt. Nadenken over euthanasie, nadenken over uit het leven stappen omdat je je nergens gewenst voelt. Het zijn hot topics, er is veel om te doen. Maar als het zo dichtbij komt realiseer je je pas hoe bizar het eigenlijk is. In dit geval zou het gaan om het beëindigen van een leven omdat er in de zorg een gat is waar mijn zus in gevallen is… Dat is ziek, dat kan niet! In een land als Nederland, een rijk land, een verzorgingsstaat iemand suïcideren omdat we niet de zorg kunnen bieden die een persoon verdient is ronduit achterlijk!

Door het enorme gat waar ze in is gevallen weet niemand zich raad met de situatie en wordt de situatie alleen maar schrijnender. Doordat niemand weet wat ze moeten doen worden middelen toegepast als dwangmedicatie (ofwel platspuiten) en dwang separatie (ofwel isoleercel). Ik denk dat iedereen zich wel kan voorstellen dat wanneer er 6-8 man aan je armen en benen lopen te trekken dat je je gaat verzetten…Dat je zwaar in de stress schiet wanneer er een vent van 90 kg bovenop je gaat zitten met de intentie je rustig te krijgen.. Barbaarse handelingen toegepast op een meisje dat emotioneel gezien 3 jaar oud is en niet weet wat haar overkomt. Het komt dan ook nog wel eens voor dat ik mijn zus aantref, onder de blauwe plekken…Je kunt de vingerafdrukken er nog net niet in aflezen…

En mijn zus is niet de enige die in dit gat valt. Er zijn er meer, veel meer. En toch is er nog altijd geen oplossing. Het is ook niet de eerste keer dat dit soort verhalen de krant halen, maar nog altijd zien wij geen verandering.

Waar houdt dit op? Wanneer gaat er iemand opstaan die wel de middelen en de mogelijkheden heeft om gepaste maatregelen door te voeren? Wanneer neemt er iemand de verantwoordelijkheid zodat dit gat gedicht kan worden? Politici, misschien iets voor jullie om hier wat mee te doen?

Het enige wat mijn zus vraagt is een menswaardig bestaan zoals ieder ander mens. Naar buiten kunnen, rust, regelmaat, een plek waar ze gehoord wordt en haar eigen mooie zelf mag zijn. Want als je mijn zus leert kennen zul je zien dat het een geweldige meid is. En iedereen die haar leert kennen kan dat beamen.

Is dit nou echt teveel gevraagd? Is dit nou echt zo moeilijk?….

Over de auteur

Sander Brouwer

Comments

  1. Reactie1

    Sorry maar ik mis een beetje de dankbaarheid voor wat er al gedaan wordt. Als de zorg zo makkelijk is waarom doe je het dan zelf niet?

  2. Kriegeltje

    Geen kwestie van niet willen; meer n kwestie van niet die specifieke zorg kunnen bieden. Ik begrijp de frustratie van de familie maar de hele situatie op deze manier presenteren riekt ook naar sensatiezucht en de familie lijkt vooral voorbij te gaan aan al die mensen bij al die instellingen hun stinkende best hebben gedaan. Dit soort zorg lijkt mij veel te specifiek voor n regulier psychiatrisch ziekenhuis maar goed, iemand moet de zondebok zijn dus leg je je frustratie en onvermogen maar daar waar t mijns inziens niet hoort. Jammer.

  3. Renate

    Er is in elk geval duidelijk geen aangepaste zorg in de instelling.

    Enerzijds zou je verwachten dat het zou komen door personeels gebrek en hoge werkdruk wat je overal in de zorg ziet. Maar ja als ze dan naar seperare zou moeten er 6 tot 8 man voor opgetrommeld kan worden lijkt het me daar niet aan liggen.

    Wel als ik uitga van wat er is geschreven. Is er van alles gaande wat iemand met autisme absoluut niet kan gebruiken. Iemand met autisme en een beperking waardoor volwassen maar feitelijk 3 jaar had nooit en te nimmer ergerns terecht mogen komen waar door anderen zelfverwonding plaatst vind. Autisme met leeftijds beperking en vooral vrouwen overleven door copyinggedrag…. Daar is dus een enorme fout gemaakt.

    Ik hoop dat naar aanleiding van deze publicatie zich een instelling aankondigd bereid te zijn haar op te nemen die haar wel kan bieden wat ze nodig heeft. En dan vooral een rustige overzichtelijke omgeving. Met geduldige mensen die ook oog voor haar hebben.

    Voor reacties op de brief van de broer. Het maakt in sommige situaties een enorm verschil of je 24 uur per dag zorg moet verlenen of dat zorgverleners elkaar afwisselen en daarna hun werk los kunnen laten

  4. Rhido 2 (@rhido_nr2)

    Vreemd als je al volwassen bent, hoor je ook volwassen te gaan gedragen en niet als een peuter van 3. Ik denk dat ze beter naar Emerheze in Amersfoort kan gaan. Daar zou ze dan beter behandeld worden. Ook hebben ze speciaal verstand op gebied van autisme.

Geef jouw reactie!