Het cliëntperspectief op ervaringsdeskundigheid

Het cliëntperspectief op ervaringsdeskundigheid

Ervaringsdeskundigheid is sinds de jaren 90 niet meer weg te denken uit de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ). In deze periode is er veel onderzoek gedaan naar de inzetbaarheid van ervaringsdeskundigen. Tot op heden is hier nog steeds geen eenduidig antwoord op gevonden. In deze onderzoeken is daarnaast het cliëntperspectief onderbelicht gebleven. Dit rapport beschrijft het onderzoek naar de ervaringen van cliënten met betrekking tot ervaringsdeskundigheid binnen de GGZ. Daarnaast gaat de auteur in op de thema’s die onlosmakelijk verbonden zijn met herstelgerichte hulpverlening, het soort hulpverlening die door ervaringsdeskundigen en de teams waarbinnen zij werkzaam zijn geboden wordt. Deze thema’s zijn herstel, het Zelf en ervaringsdeskundigheid. Er wordt besproken wat cliënten vinden van de mate van herstelgerichtheid van de hulpverlening en hoe de ervaringsdeskundigen zich binnen deze hulpverlening tot hun reguliere collega’s verhouden. Zo wordt duidelijk dat ervaringsdeskundigen van grote waarde zijn voor de cliënt, omdat ze een grote bijdrage leveren in de totstandkoming en uitvoering van herstelgerichte hulpverlening. Zo blijken ze onder anderen een cruciale rol te spelen in de uitvoering van behandeldoelen en dienen ze als vraagbaak voor de cliënt. Dit maakt dat niet alleen de draaglast van de cliënt, maar ook die van zijn omgeving wordt verlicht. Verder blijkt dat cliënten graag meer contacturen met een ervaringsdeskundige zouden willen hebben, om zo langer en met meer resultaat aan gestelde doelen te kunnen werken. De ervaringsdeskundige heeft veel contact met de cliënt, waarbinnen soms ook ergernissen kunnen ontstaan. Het is dan ook zaak dat de cliënt om feedback wordt gevraagd om de kwaliteit van de contacten tussen ervaringsdeskundige en cliënt op peil te houden. Ten tweede zou het aanstellen van twee ervaringsdeskundigen per team veel voor de cliënt kunnen betekenen, omdat er zo meer contacturen plaats kunnen vinden waarin er aan behandeldoelen gewerkt kan worden. Als laatste blijft vervolgonderzoek nodig om het inzetgebied van de ervaringsdeskundige beter te kunnen definiëren. Dit om een zo houdbare formule te creëren welke overeind kan blijven binnen een zorgklimaat waar effectiviteit en efficiency steeds sterker de boventoon gaan voeren.

Share this post

Geef jouw reactie!